Δημοτικές εκλογές: Οριστικοποιούνται τα σχήματα που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας.

 

Ο πολιτικός χρόνος μέχρι τον Οκτώβριο του 2023 για μια καλή προετοιμασία των δημοτικών παρατάξεων είναι ελάχιστος, εάν τον μετρήσουμε σε μήνες.

Ότι είναι να γίνει, αναφερόμαστε σε ουσιαστική προετοιμασία, θα γίνει το πολύ μέχρι τον Απρίλιο, δηλαδή πριν από το Πάσχα, γιατί, όταν θα ξεκινήσει η τουριστική περίοδος, ο προεκλογικός αγώνας θα είναι δεύτερης προτεραιότητας, με πρώτη την εντατική εργασία για τον άρτο τον επιούσιο.

Μέσα σ΄αυτούς τους λίγους μήνες λοιπόν θα πρέπει να έχουν συγκροτηθεί τα ψηφοδέλτια και το πρόγραμμα των δημοτικών παρατάξεων.

Είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι η συγκρότηση των ψηφοδελτίων, για άλλη μια φορά, θα αποτελέσει το μεγάλο πρόβλημα για όλες τις δημοτικές παρατάξεις.

Δυστυχώς στο νησί μας, που ο εθελοντισμός ανθεί μέσα στους συλλόγους και τις άλλες συλλογικότητες, αναπτύσσοντας αξιόλογες πρωτοβουλίες από ικανούς και δραστήριους συμπατριώτες μας, η προθυμία συμμετοχής και έκθεσης στην προεκλογική αρένα των δημοτικών εκλογών δεν βρίσκει την επιθυμητή ανταπόκριση.

Πρόσωπα με ποιότητα, με αξιόλογο βιογραφικό και επαγγελματική καταξίωση στο χώρο τους, αποφεύγουν να δηλώσουν συμμετοχή, αφήνοντας πολιτικό κενό, που το καταλαμβάνουν συνήθως μετριότητες με όλα τα γνωστά αποτελέσματα.

Και για να επισημάνουμε το μέγεθος των δυσκολιών που έχει η συγκρότηση των ψηφοδελτίων, καταγράφουμε, ότι θα χρειαστούν για ένα πλήρες ψηφοδέλτιο 80 υποψήφιοι σύμβουλοι, εκ των οποίων το 40% πρέπει να είναι γυναίκες. Και επίσης οι υποψήφιοι πρόεδροι των κοινοτήτων, εάν αποτύχουν, δεν θα συμμετέχουν στα κοινοτικά συμβούλια, ως κοινοτικοί σύμβουλοι, κάτι που πιστεύουμε, ότι στερεί τις κοινότητες από αξιόλογα πρόσωπα. Και σε αυτό θα πρέπει να προσθέσουμε και τη μείωση του αριθμού των κοινοτικών συμβούλων. Γίνεται αντιληπτό, ότι η τροποποίηση του νόμου, που έγινε από τη τωρινή κυβέρνηση, εξασθενεί ακόμη περισσότερο το θεσμό των κοινοτήτων.

Και τώρα επί του «πεδίου».

Ο Μάρκος Κωβαίος, έχοντας εγκαταλείψει το Δήμο στην τύχη του, τρέχει εδώ και μήνες για να φτιάξει ψηφοδέλτιο, υποσχόμενος παντού τα πάντα. Ρουσφετολογεί ασύστολα, αδιαφορώντας για την άθλια καθημερινότητα και για άλλα προβλήματα, τη διαχείριση των οποίων έχει αφήσει σε άσχετους. Το είδαμε με τη λειτουργία της μαρίνας της Νάουσας, που το δημοτικό συμβούλιο έστειλε με ομόφωνη απόφασή του την υπόθεση στον εισαγγελέα.

Ο άλλος υποψήφιος δήμαρχος, ο Έπαρχος Κώστας Μπιζάς, που σύμφωνα με έγκυρες δικές μας πληροφορίες θα είναι τελικά υποψήφιος, επιχειρεί και εκείνος να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο.

Πρόθεσή του είναι, εάν τον ερμηνεύουμε σωστά, να κατέλθει ως ανεξάρτητος, προτάσσοντας τα συμφέροντα της Πάρου και με αυτό το πρόταγμα προχωρεί στην ίδρυση δημοτικής παράταξης που θα πλαισιωθεί από άτομα της αυτής αντίληψης.

Εάν πείσει, τότε θα έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώσει δυνάμεις από όλο το πολιτικό φάσμα, πλην της Λαϊκής Συσπείρωσης, η οποία θα πράξει αυτό που έπραξε και στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές.

Για την ώρα στον πολιτικό ορίζοντα της Πάρου δεν διαφαίνεται κάτι άλλο, εκτός, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να συγκροτήσει δικό του ψηφοδέλτιο, κάτι που φαντάζει δύσκολο, αφού το ζητούμενο της τοπικής κοινωνίας είναι η απαλλαγή του Δήμου από τα κουρασμένα παλληκάρια του Μάρκου Κωβαίου, που αδυνατούν να ανταποκριθούν πλέον ακόμα και στα στοιχειώδη, όπως οι… δημοτικές τουαλέτες.

Πατάμε όλοι σε σάπια σανίδα

Παρακολουθώντας χθεσινή νυχτερινή τηλεοπτική εκπομπή, στην οποία συμμετείχαν τρεις  εξέχοντες δημοσιογράφοι, ο δεξιός Μανώλης Κοττάκης, ο κεντροαριστερός Γιώργος Λακόπουλος και ο αριστερός Νίκος Ξυδάκης, ακούστηκαν οι παρακάτω χαρακτηρισμοί για την ελληνική κοινωνία : «κυνισμός, διαφθορά, ανομία», «Σαπίζουμε από την κορυφή μέχρι τη βάση», «περιρρέουσα ατμόσφαιρα σήψης» «χώρα – χαλασμένο μαγαζί», «πατάμε όλοι σε σάπια σανίδα», «ατιμώρητο το οργανωμένο Έγκλημα».

Και αυτά με αφορμή τη δωδεκάχρονη που εξέδιδαν, την ατιμωρησία των πρωταγωνιστών των σκανδάλων της Siemens και της Novartis, τη διαφθορά στα σώματα ασφαλείας  και την εκκλησία και πολλά άλλα.

Εάν είμαστε ως ελληνική κοινωνία, αυτά που περιέγραψαν και οι τρεις, τότε δεν υπάρχει μέλλον, εκτός εάν ξεσηκωθεί το υγιές κομμάτι της κοινωνίας μας, που μέχρι τώρα ανέχεται την περιγραφείσα σήψη και προτιμά να σιωπά.

Με αυτό το χάλι, την απάθεια και την ανοχή που δείχνουμε, για ότι συμβαίνει γύρω μας, είμαστε όλοι μαζί για τα μπάζα.

Αλήθεια με ποια ψυχολογία αντίστασης θα υπερασπιστούμε τα πάτρια εδάφη, όταν θα εισβάλλει ο γείτονάς μας, που δεν είναι απρόβλεπτος, αλλά, αυτά που λέει, τα εννοεί;

Στα ιδιωτικά κανάλια που αποτελούν τη μεγάλη σχολή της εκπόρνευσης και της κάθε  σεξουαλικής διαστροφής, που καθημερινά μας παραπληροφορούν και μας καθησυχάζουν, που μας έχουν μεταλλάξει σε άμορφη μάζα, καιρός είναι να μπει φραγμός από την πολιτεία  και να δοθεί κατεύθυνση καθημερινής προετοιμασίας γι΄αυτά που έρχονται.

Μας είναι αρκετή η μικρασιατική καταστροφή και η τραγωδία της Κύπρου.

Η μετριότητα κυριαρχεί παντού και κυρίως στα κόμματα

 

Τα κόμματα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατίας. Χωρίς την ύπαρξη και την ελεύθερη λειτουργία τους δημοκρατία δεν υφίσταται.

Και βέβαια είναι κατ΄εξοχήν υπεύθυνα για την ομαλή και ποιοτική λειτουργία της.

Όμως, τα τελευταία χρόνια, το πολυκομματικό σύστημα ολισθαίνει σε κατήφορο παρακμής αδυνατώντας να ανταποκριθεί σε σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες κυρίως των λαϊκών στρωμάτων.

Αποτέλεσμα αυτής της παρακμιακής πορείας είναι η δημιουργία αντισυστημικών κινήσεων και κομμάτων που ενισχύουν την άκρα δεξιά.

Το είδαμε στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Αυστρία στη Σουηδία και τελευταία στην Ιταλία, όπου αναλαμβάνει, όπου νάναι πρωθυπουργός θαυμάστρια του Μουσολίνι. Κοντολογίς στο σύνολο σχεδόν της Ευρώπης έχουμε άνοδο της ακροδεξιάς.

Για την Ελλάδα δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Το φαινόμενο το βιώσαμε με τη χρυσή αυγή, που αν δεν είχε δολοφονήσει τον Παύλο Φύσσα, θα είχε εδραιωμένη κοινοβουλευτική παρουσία και μάλιστα με υψηλά ποσοστά.

Υπάρχει μια εξήγηση, όχι η μόνη.

Πρόκειται για τους μέτριους που κυβερνούν παντού σε όλους τους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Υπάρχει ένδεια στο πολιτικό προσωπικό.

Απουσιάζουν ηγετικές φυσιογνωμίες με βάθος σκέψης, που στο παρελθόν διαχειρίστηκαν δύσκολες καταστάσεις και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπόρεσαν να κρατήσουν την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο μακριά από ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, που στις μέρες είναι ορατός ή όπως υποστηρίζουν κάποιοι αναλυτές, ήδη έχει ξεκινήσει με πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων την Ουκρανία.

Στις μέρες μας απουσιάζει ένας Ντε Γκωλ, που ονειρεύονταν μια ειρηνική Ευρώπη από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, ένας Αντενάουερ που οικοδόμησε την κατεστραμμένη από τον Πόλεμο Γερμανία, ένας Τσώρτσιλ που πάλεψε για να ελευθερωθεί η Ευρώπη από το ναζισμό. Και μετά από αυτούς, ένας Μιτεράν, ένας Βιλλυ Μπράντ, ένας Χέλμουτ Κόλ ή ένας Όλαφ Πάλμε.

Ηγετικές φυσιογνωμίες υπάρχουν και στις μέρες μας. Αρνούνται όμως να ασχοληθούν με την πολιτική. Προτιμούν άλλη ενασχόληση. Αρνούνται να εκτεθούν, όταν γνωρίζουν ότι τα στελεχωμένα με μετριότητες κόμματα δεν πρόκειται να τους αφήσουν χώρο.

Και επειδή οι μετριότητες παράγουν μέτρια έως κάτω του μετρίου αποτελέσματα, φτάσαμε εκεί που φτάσαμε, να κινδυνεύει με ανάφλεξη ολόκληρος ο πλανήτης, από ένα πόλεμο, που αυτή τη φορά θα είναι πυρηνικός και από τον οποίο θα επιβιώσουν μόνο οι κατσαρίδες.

Ένα μικρό διάλειμμα για να δούμε τη μεγάλη εικόνα.

Κάποιος ειδικός, προφανώς ψυχολόγος, θα πρέπει να μας κάνει ψυχογράφημα. Να μας ψάξει εσώτερα, γιατί κάτι δεν πάει καλά. Κάτι συμβαίνει και σιγά αλλά σταθερά μας μεταλλάσσει από ανθρώπους σε ανθρωπάκια, που, ότι και να μας συμβεί, το αντιμετωπίζουμε με απάθεια, λες και δεν τρέχει τίποτα.

Και το φαινόμενο αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Πάρο. Είναι γενικότερο.

Είναι η κατευθυνόμενη τηλεόραση που γεμίζει καθημερινά το μυαλό μας με σκουπίδια;

Είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που καλλιεργούν τον ναρκισσισμό ή άλλως την ωραιοπάθεια, το ηλεκτρονικό κουτσομπολιό και τη γκρίνια για μια άθλια καθημερινότητα για την οποία δεν κάνουμε τίποτα το ουσιαστικό για να την αλλάξουμε;

Είναι ο Λυκαβηττός που κατεβάζει από τον ουρανό το Άγιο Φώς σε ένα δίσκο;

Είναι οι μέτριοι που μας κυβερνούν αποκρύπτοντας γεγονότα που έρχονται και που θα αλλάξουν τη ζωή μας;

Αλήθεια πόσοι ασχολούνται με όσα συμβαίνουν στην καρδιά της Ευρώπης, όπου σκοτώνονται νέοι άνθρωποι, καταστρέφονται οικογένειες και ξεσπιτώνονται χιλιάδες άνθρωποι για να γλυτώσουν από τη φρίκη του πολέμου;

Και ποιος μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο, ότι σχεδιάζεται πυρηνικό ολοκαύτωμα;

Και με τους γείτονές μας τι θα κάνουμε; Το τερμάτισαν στα λόγια και αυτό που απομένει είναι να προχωρήσουν σε πράξεις.

Έχουμε αντιληφθεί, ότι αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία μπορεί να συμβεί και σε μας;

Είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο ή επαναπαυόμαστε, που φέτος ο τουρισμός πήγε καλά και βγάλαμε τα σπασμένα από την πανδημία;

Σκεφτόμαστε καθόλου τα παιδιά της Ελλάδας, που καθημερινά αποτρέπουν τα χειρότερα σε αέρα και θάλασσα με ορατό τον κίνδυνο ατυχήματος που μπορεί οδηγήσει σε γενικότερη ανάφλεξη;

Το πολιτικό σύστημα που σκέπτεται και ενεργεί για λογαριασμό μας, έχουμε αντιληφθεί ότι τα έχει κάνει μούσκεμα και στην Ελλάδα και στη Ενωμένη (με πορεία διάλυσης) Ευρώπη;

Τα πράγματα έχουν γίνει έως πολύ σοβαρά και πρέπει να αφυπνιστούμε από το λήθαργο που έχει εγκατασταθεί στο εγκέφαλό μας και τον μεταλλάσσει σε άμορφη μάζα.

Εκτός από το δικό μας μικρόκοσμο της ευζωίας, της ανεμελιάς και με το κυνήγι του χρήματος σε πρώτη προτεραιότητα, υπάρχει και η μεγάλη εικόνα, που όποιος τη βλέπει και την αναλύει διακρίνει στον ορίζοντα τη καταιγίδα που έρχεται. Και αυτή η καταιγίδα δεν οφείλεται στην κλιματική κρίση, αλλά είναι έργο των χειρών μας.

Το υγειονομικό αεροπλάνο: Μετά από κάθε θανατηφόρο περιστατικό το θυμόμαστε.

Προσοχή:
Η φωτογραφία δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα.
Ακόμα.

Το υγειονομικό αεροπλάνο του Βελεντζείου Ιδρύματος επηρέασε 2 δημοτικές εκλογικές αναμετρήσεις. Η πρώτη με την προοπτική της αγοράς του και η δεύτερη με τη λειτουργία του για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Δύο είναι οι λόγοι που είναι καθηλωμένο στο έδαφος πέραν της δεκαετίας.

Ο ένας είναι οικονομικός. Το Ίδρυμα δεν αντέχει οικονομικά για να το θέσει σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Ο Άλλος ότι το ΕΚΑΒ αρνείται τη χρησιμοποίησή του, επειδή δεν διαθέτει δικά του πτητικά μέσα.

Ως γνωστόν οι αεροδιακομιδές πραγματοποιούνται με πτητικά μέσα της πολεμικής αεροπορίας.

Για το Βελέντζειο Ίδρυμα, το ακινητοποιημένο υγειονομικό αεροπλάνο σε υπόστεγο αεροδρομίου της Αττικής, αποτελεί βάρος. Δαπάνησε ένα σημαντικό ποσόν για την αγορά του και δεν χρησιμοποιείται, επειδή δεν είχε προβλέψει τις δυσκολίες που θα προέκυπταν για την επιχειρησιακή του λειτουργία. Αγόρασε ένα πανάκριβο εργαλείο, χωρίς να μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Και αυτός είναι ο λόγος που κατά καιρούς δέχεται κριτική, οσάκις έχουμε περιστατικά που χρήζουν άμεσης μεταφοράς σε νοσοκομείο των Αθηνών. Και στο βαθμό που η πολιτεία βελτιώνει το καθεστώς των αεροδιακομιδών, θα μειώνεται και το ενδεχόμενο χρήσης του.

Προτείνουμε στη Λαϊκή Συσπείρωση να φέρει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο με προσκαλεσμένη τη Διοίκηση του Ιδρύματος για μια έσχατη προσπάθεια εξεύρεσης λύσης.

Και επειδή στην πρόσφατη επιστολή του Δημάρχου δηλώνεται η βούληση της δημοτικής αρχής να συμβάλει στη επίλυση του προβλήματος, η Λαϊκή Συσπείρωση έχει κάθε λόγο να ασκήσει δριμύτατη κριτική στο Δήμαρχο, εάν δεν προτείνει κάτι το σοβαρό για να αρθεί το αδιέξοδο. Αλλά και το Βελέντζειο θα υποχρεωθεί να πληροφορήσει το σώμα υπεύθυνα για τις ενέργειες που έχει κάνει μέχρι τώρα και που συνάντησε δυσκολίες.

Όπως και να έχει, αυτή η ιστορία του υγειονομικού αεροπλάνου πρέπει να οδηγηθεί σύντομα σε ένα τέλος.
Πριν πάει για παλιοσίδερα.  

Όταν η υποκρισία και η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου περισσεύει. Όμως οι Ναουσαίοι είναι ξύπνοι και πήραν χαμπάρι το δούλεμα.

Από το 2014 και μέχρι το 2023 η Πάρος έχει και θα έχει τον ίδιο δήμαρχο.

Άρα επί 8 ολόκληρα χρόνια ο δήμαρχος απουσιάζει και θα απουσιάζει από τη διοίκηση του Βελεντζείου Ιδρύματος.

Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό.

Οι δήμαρχοι, που συμμετείχαν στον παρελθόν, επηρέαζαν σημαντικά, λόγω του κύρους του θεσμού που υπηρετούσαν, τις αποφάσεις του Ιδρύματος.

Το ίδιο θα συνέβαινε, εάν ο τωρινός δήμαρχος συμμετείχε στις συνεδριάσεις του.

Δεν το έπραξε και έχει ευθύνες γι΄αυτό.

 Γιατί:

Ø  Δεν σεβάστηκε τη βούληση του μεγάλου ευεργέτη της Πάρου, του αείμνηστου Φραγκίσκου Βελέντζα, που διέθεσε όλη του την περιουσία για το νησί του.

Ø  Δεν έπραξε τίποτε απολύτως για την αξιοποίηση του υγειονομικού αεροπλάνου, που κόστισε πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ στο ίδρυμα.

Ø  Βγήκε με μια υποκριτική επιστολή, με αφορμή τον τραγικό θάνατο συμπατριώτη μας, για να επισημάνει στο Ίδρυμα πόσο κρίσιμη για τις ζωές μας είναι η λειτουργία του υγειονομικού αεροπλάνου και ζητά να πληροφορηθεί πότε θα τεθεί σε υπηρεσιακή λειτουργία.

Ø  Μιλά για κοινή επιδίωξη και κοινό στόχο Δήμου και Ιδρύματος ώστε «να χρησιμοποιηθεί το υγειονομικό αεροσκάφος για να σώσουμε ζωές των συμπολιτών μας», όταν απουσιάζει με δική του επιλογή από τη διοίκηση του Ιδρύματος.

Η υποκρισία και η πολιτική εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου σε όλο της το μεγαλείο για μια χούφτα ψήφους.
Όμως οι Ναουσαίοι είναι ξύπνοι και πήραν χαμπάρι το δούλεμα.

Επί τόσα χρόνια φιγουράρει σε φωτογραφίες με κυβερνητικά πρόσωπα. Άραγε σκέφτηκε να ενημερώσει κάποιο από αυτά για την ύπαρξη του καθηλωμένου υγειονομικού αεροπλάνου και να ζητήσει την ουσιαστική συνδρομή τους για να τεθεί σε λειτουργία;

Αυτοδιοίκηση και Ετεροδιοίκηση: Όταν βαφτίζουμε το κρέας ψάρι.

Τακτικός αναγνώστης μας ρωτά πώς προσδιορίζουμε το "αδέσμευτο" και πως το "αυτοδιοίκητο" στην πράξη; Με ποιο τρόπο θα γίνουν πράξη, που να διαφέρει από τα όσα έχουμε ζήσει μέχρι τώρα;

Του απαντάμε.

Τοπική Αυτοδιοίκηση για μας σημαίνει, ότι διοικούμε τον τόπο μας ανεξάρτητα από την κεντρική εξουσία, με μοναδικό κριτήριο τα συμφέροντα της τοπικής μας κοινωνίας στα πλαίσια μιας ορθολογικής ανάπτυξής της, που σέβεται το φυσικό και δομημένο παραδοσιακό περιβάλλον, που ζει και αναπτύσσεται με ποιότητα ζωής και δίνει προοπτική βιωσιμότητας στη νέα γενιά, εξασφαλίζοντας την οικονομική εξέλιξη του τόπου με θετικό πρόσημο.

Το πώς διασφαλίζονται τα όσα πιο πάνω αναφέραμε, έχει σχέση με το πώς εμείς τα αντιλαμβανόμαστε και τα συμφωνούμε μέσα από λαϊκές συνελεύσεις και τοπικά δημοψηφίσματα που χαράζουν τις γενικές γραμμές και πως αυτά εξειδικεύονται από τις τοπικές κοινότητες και το δημοτικό συμβούλιο.

Επειδή όμως δεν αποτελούμε δουκάτο των Κυκλάδων, αλλά υποχρεωνόμαστε να εφαρμόζουμε το νομικό καθεστώς που διέπει το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις κυβερνητικές αποφάσεις, που περιορίζουν συχνά ασφυκτικά το αυτοδιοίκητο των τοπικών μας κοινωνιών, σοβαρό καθήκον των τοπικών μας αρχόντων είναι η δυναμική και νόμιμη παρέμβαση προς την κεντρική εξουσία, ώστε να εξασφαλίζεται στο μέτρο του δυνατού ο αυτοδιοικητικός χαρακτήρας στη διοίκηση του τόπου μας.

Τι συμβαίνει όμως;

Το εκλογικό σύστημα διεξαγωγής των δημοτικών εκλογών, η χρηματοδότηση των δήμων, ο τρόπος πρόσληψης και ο αριθμός των δημοτικών υπαλλήλων, η έγκριση του προϋπολογισμού και των δαπανών και γενικότερα οι αρμοδιότητες των δήμων καθορίζονται από την κεντρική εξουσία.

Αυτά και πολλά άλλα αποτελούν ελεγκτικό μηχανισμό, που περιορίζει καθοριστικά τις αποφάσεις της αυτοδιοίκησης και την μεταβάλλει σε ετεροδιοίκηση.

Επιπλέον το εκάστοτε κυβερνόν κόμμα επιδιώκει και με άλλους τρόπους να θέσει υπό τον έλεγχό του τους δήμους, ώστε να αποτελέσουν τον ιμάντα υλοποίησης της πολιτικής του, γιατί στις εθνικές εκλογές οι δικοί του δημοτικοί άρχοντες συμβάλλουν σημαντικά στην εκλογική του επιτυχία. Και συμβαίνει τις περισσότερες φορές να βρίσκουν αρκετούς πρόθυμους.

Φυσικά, και τα άλλα κόμματα ακολουθούν την ίδια τακτική.

Από όλα όσα εκτέθηκαν γίνεται αντιληπτό, ότι η αυτοδιοίκηση έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει, ώστε να γίνει πραγματικά ανεξάρτητη. Γι΄αυτό και είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί στο νησί μας ένα αυτοδιοικητικό σχήμα που θα εμβαθύνει στον κατ΄εξοχήν λαϊκό θεσμό της αυτοδιοίκησης και θα τον καταστήσει πραγματικά ανεξάρτητο, τουλάχιστον από τις τοπικές κομματικές εξαρτήσεις.