Ραντεβού στις 2 Ιουλίου;

 

Τα δεκάδες κόμματα και κομματίδια που διεκδικούν την ψήφο μας, κατέδειξαν ότι ο εγωκεντρισμός, που αποτελεί χαρακτηριστικό της φυλής μας, καλά κρατεί.

Απλή αναλογική σημαίνει συνεργασία των κομμάτων που έχουν συγγενικά προγράμματα και τέτοια υπάρχουν, που μπορούν να τα βρουν με αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Αυτό άλλωστε υπαγορεύει η κοινή λογική, που στις μέρες μας είναι δυστυχώς απούσα, με παρούσα όμως την εγωπάθεια που πλεονάζει στον πολιτικό μας βίο και είναι ισχυρότερη, ακόμα και όταν διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα της Χώρας.

Έτσι, παρά τις αυριανές εκλογές της απλής αναλογικής , κυβέρνηση δεν πρόκειται να προκύψει και αυτός είναι ο λόγος που οδεύουμε με βήμα ταχύ προς την 2^α Ιουλίου με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής που και πάλι, όπως τα κάναμε, υπάρχει η πιθανότητα να μην προκύψει κυβέρνηση και να πάμε σε τρίτες εκλογές.

«Τα παιδία παίζει», αριστερά και δεξιά, όταν βρισκόμαστε στα πρόθυρα τρίτου παγκόσμιου πολέμου, όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση απειλεί τις πιο ευάλωτες οικονομίες, όπως είναι δική μας, όταν η Τουρκία κυβερνιέται από έναν πανίσχυρο ισλαμικό ηγέτη, που μας παίζει κομπολόι, επειδή εμείς αδυνατούμε να χαράξουμε εξωτερική πολιτική σε βάθος χρόνου.

Αυτές δεν είναι διαπιστώσεις δικές μας, αλλά έγκυρων πολιτικών αναλυτών, που εμείς τους έχουμε εξαφανίσει από τα δελτία ειδήσεων, που έχουν γεμίσει τον εγκέφαλό μας με σανό.

Η Χώρα μας βρίσκεται σε παρακμή, όπου και αν κοιτάξεις, με κύρια ευθύνη των πολιτικών μας, που κρύβουν την αλήθεια, για μια καρέκλα εξουσίας, όσο μικρή και να είναι, αρκεί να συνεχίζουν να αρμέγουν τη δόλια χώρα μέχρι να βγάλει αίμα.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα:

Μα όλοι ίδιοι είναι;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Σε όλους όμως αναλογεί μερίδιο ευθύνης.
Και οι κυβερνώντες έχουν το μεγαλύτερο.

Εκλογές βουβές, που μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις.

 

Στις εκλογές της γειτονικής Τουρκίας η ένταση, το πάθος, ο φανατισμός, οι τεράστιες συγκεντρώσεις, περίσσεψαν.

Στη δική μας Χώρα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Τρεις μέρες πριν από τις εκλογές δεν σαλεύει φύλλο.

Κάτι συμβαίνει, που δεν το έχουμε πάρει είδηση.

Δεν μπορεί ξαφνικά να γίναμε βόρειοι ευρωπαίοι.

Η ράτσα μας αρπάζει εύκολα φωτιά. Μια σπίθα αρκεί. Και τώρα που συμβαίνουν τόσα και τόσα, τέτοια απάθεια; Τέτοια αδιαφορία;

Τα κόμματα δεν βρίσκουν ή με μεγάλη δυσκολία βρίσκουν αντιπροσώπους για τα εκλογικά τμήματα.

Δεν γνωρίζουμε σε τι ποσοστό θα κυμανθεί η αποχή.

Δεν γνωρίζουμε τι θα κάνουν οι νέοι μας.

Και ενώ αυτά συμβαίνουν, μεγάλη κινητικότητα εμφανίζει το πλήθος των μικρών ή των μικροσκοπικών κομμάτων.

Που βρέθηκαν τόσοι αρχηγοί;

Και έχουν στις ομιλίες τους, στο YouTube, τέτοια και τόση σιγουριά, που όταν τους ακούς, έχεις την αίσθηση, ότι τους ακολουθούν δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρων. Και το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι μπορούν να λύσουν ακόμα και το πιο σύνθετο πρόβλημα αμέσως, εάν γίνουν πρωθυπουργοί.

Στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας γίνεται χαμός. Και δεν έχουν όλοι το σύνδρομο του Δελαπατρίδη. Υπάρχει το κόμμα του καθηγητή της ιατρικής Δημήτρη Κούβελα με τις διαφωτιστικές ομιλίες του την περίοδο της πανδημίας, καθώς και το κόμμα «Νίκη» του δασκάλου Δημήτρη Νατσιού, που στηρίζεται από μεγάλη μερίδα μητροπολιτών και κλήρου, το οποίο εμφανίστηκε ξαφνικά στις δημοσκοπήσεις με 1,7%, και στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ άλλο ένα πλήθος μικρών κομμάτων, από τα οποία το κόμμα «Πλεύση ελευθερίας» της Ζωής Κωνσταντοπούλου εμφανίζεται με αξιώσεις στις δημοσκοπήσεις.

Η απλή αναλογική δημιούργησε πανσπερμία κομμάτων, τα οποία αφαιρούν ποσοστά από τα κόμματα εξουσίας, τα οποία, αν και μοιάζει απίθανο, ίσως να κατέβουν και κάτω από όριο του 30%.

Σε αυτές τις εκλογές η χαλαρή ψήφος, ίσως να κρύβει εκπλήξεις. Ίσως το «όλοι ίδιοι είναι» να έχει περάσει σε μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος και οι εκλογολόγοι να μην το έχουν πάρει είδηση. Πάντως όπως και να έχει, το πολιτικό μας σύστημα έχει πρόβλημα και αυτό μάλλον θα φανεί το βράδυ της Κυριακής.

Ευγενική Υπενθύμιση

 

Ν. 4819/2021 (ΦΕΚ A 129 - 23.07.2021)

Άρθρο 48.

Υποχρεώσεις συλλογής και μεταφοράς αμιάντου και λοιπών επικίνδυνων αποβλήτων (Παρ. 1 του άρθρου 15 της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ)

…
7. Οι εταιρείες ή οργανισμοί που διαθέτουν ή διαχειρίζονται δίκτυα ύδρευσης ή αποχέτευσης, οι σωλήνες των οποίων περιέχουν αμίαντο, μετά την εκτέλεση εργασιών επισκευής, αφαίρεσης ή αντικατάστασης τμημάτων σωληνώσεων, υποχρεούνται να μεριμνούν οι ίδιες αμελλητί για την ασφαλή συλλογή και μεταφορά των επικίνδυνων αποβλήτων, από φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου που διαθέτουν σχετική άδεια, σύμφωνα με το άρθρο 52.

Εφόσον τεκμηριώνεται από τη σχετική εκτίμηση του κινδύνου του άρθρου 3 του π.δ. 212/2006 (Α’ 212) ότι οι εργασίες επισκευής και αντικατάστασης των σωληνώσεων συνιστούν σποραδική και μειωμένης έντασης έκθεση των εργαζομένων κατά την έννοια της παρ. 2 του άρθρου 3 του ιδίου Προεδρικού Διατάγματος, τότε οι εργασίες αυτές είναι δυνατόν να εκτελούνται από το προσωπικό των εταιρειών αυτών ή αντίστοιχων εργολάβων, χωρίς να απαιτείται να διαθέτουν άδεια ίδρυσης και λειτουργίας επιχείρησης που δραστηριοποιείται στην εκτέλεση εργασιών διαχείρισης αμιάντου (ΕΑΚ) κατά την έννοια της υπ’ αρ. 4229/395/2013 κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και Υγείας (Β’ 318), όπως εκάστοτε ισχύει. Η ως άνω εξαίρεση δεν αίρει σε καμία περίπτωση τις υποχρεώσεις του εργοδότη για τη λήψη όλων των προβλεπόμενων προληπτικών και προφυλακτικών μέτρων του π.δ. 212/2006 για την προστασία των εργαζομένων.

Αν δεν είναι μαζοχισμός, τι άλλο μπορεί να είναι;

Σε έναν ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο, που χτίζονται συμμαχίες χωρίς ιδεολογικές συγγένειες, αλλά με βάση τα συμφέροντα του ισχυρότερου εταίρου, με μια Ευρώπη θεραπαινίδα των ΗΠΑ που σπρώχνουν τα πράγματα σε παγκόσμια σύρραξη, με την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή, εάν συμβεί το αδιανόητο, εμείς ζούμε στο μικρόκοσμό μας, μ' έναν προεκλογικό αγώνα που δεν έχει, ή έχει ελάχιστα σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία.

Ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, μισθοί και συντάξεις πείνας, πλούτος σε λίγα χέρια, Εθνικό Σύστημα Υγείας σε διάλυση, εργασιακός μεσαίωνας, και δημοκρατικό έλλειμμα παντού.

Και εμείς, αν αληθεύουν οι δημοσκοπήσεις, πορευόμαστε προς την κάλπη για να επιβραβεύσουμε τα παραπάνω.

Αν αυτό δεν είναι μαζοχισμός, τι άλλο μπορεί να είναι;

Η 21η του Μάη απέχει μόνο 9 μέρες

 

Έχουν απλωθεί πολλά τυράκια, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις η φάκα είναι ορατή.

Οι υποψιασμένοι έχουν πολλαπλασιαστεί και δεν τσιμπάνε κάθε φορά που τους προσφέρεται κάποιο δωράκι με αντάλλαγμα την ψήφο τους.

Η αξιοπιστία των πολιτικών μας έχει πρόβλημα.

Υπόσχονται πολλά, αλλά η μετεκλογική πραγματικότητα ελάχιστα θα επιτρέψει να γίνουν.

Έχουν φροντίσει γι΄αυτό οι δανειστές μας, που έχουν κατοχυρώσει με νόμους του ελληνικού κοινοβουλίου την επιστροφή των δανεικών τους.

Οδεύουμε προς τις κάλπες και το προεκλογικό μενού περιέχει ελάχιστα από τα ουσιώδη, πασπαλισμένα ολίγον με σκάνδαλα, όπως είναι οι υποκλοπές, οι απευθείας αναθέσεις σε ημετέρους και η ξευτίλα της χώρας σε όλη την Ευρώπη από τα έργα και τις ημέρες των ευρωβουλευτών μας, όλων των αποχρώσεων.

Ακούσατε κουβέντα για τον πόλεμο της Ουκρανίας, που σταδιακά εξελίσσεται σε τρίτο παγκόσμιο;

Σας είπαν ότι ο μέσος όρος ζωής κάθε στρατιώτη και από τις δύο πλευρές σε κάποιες μάχες είναι μόνο 4 ώρες;

Για τα ελληνοτουρκικά έγινε κουβέντα, όταν μετά τις εκλογές στην Τουρκία, θα τα βρούμε μπροστά μας;

Αυτά που ακούμε προσώρας είναι ατάκες, φτηνά ευφυολογήματα και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Το σκάνδαλο με τη Novartis ξεχάστηκε, οι χιλιάδες θάνατοι από τον κορωνοϊό από ελλειμματική περίθαλψη ξεχάστηκαν και μαζί οι κυβερνητικές ευθύνες και τα εξαερωμένα νεανικά κορμιά στα Τέμπη, δεν απασχόλησαν όσο θα έπρεπε τον προεκλογικό πολιτικό λόγο.

Οι πολιτικοί μας τα ξέχασαν, ο λαός τα θυμάται;

Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Η 21^η του Μάη απέχει μόνο 9 μέρες.

Εκλογές; Σοβαρά; Πότε;

 

Κύριε διαχειριστή του blog,

Σε 10 μέρες έχουμε εκλογές.

Το ξέρετε;

Όχι, δεν σας ειρωνεύομαι.

Συμπολίτης μας, βαρυμένος με πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις, σε συζήτηση που είχαμε, μου είπε ότι άκουσε κάτι για εκλογές, αλλά δεν γνωρίζει πότε θα γίνουν.

Τον ενημέρωσα, καθότι πιστεύω ότι είμαι ενεργός πολίτης και πήρα την απάντηση, ότι εάν είναι καλός ο καιρός, θα πάει για ψάρεμα!!!

Του αντέτεινα, ότι αποτελεί ευκαιρία, που μόνο η δημοκρατία του δίνει, να καθορίσει την πορεία της Χώρας και τη δική του και αντί απαντήσεως άρχισε να γελάει.

Και όταν σταμάτησε το γέλιο, μου είπε: «Άκουσε, Φίλε μου, είτε πάω να ψηφίσω είτε όχι, άλλοι κάνουν και θα κάνουν κουμάντο στη Χώρα. Οι Γερμανοί τα αγόρασαν όλα και οι Αμερικάνοι εκτός από τη Λάρισα και τη Σούδα στην Κρήτη, έφτιαξαν και μια τεράστια βάση στην Αλεξανδρούπολη, λόγω Ουκρανίας. Να πάω να ψηφίσω για ποιο λόγο, αφού αυτοί είναι με ή χωρίς εκλογές τα αφεντικά; Δεν πήρες είδηση ότι οι πρεσβείες ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις;»

Όταν έμεινα μόνος με έπιασε μελαγχολία, γιατί κατάλαβα ότι δεν είναι ο μόνος που κάνει τέτοιες σκέψεις. Το πολιτικό μας σύστημα πάει κατά διαόλου και οι πολιτικοί μας δεν έχουν πάρει χαμπάρι, ότι οι πολίτες τους έχουν εγκαταλείψει. Δεν πιστεύουν στην πολιτική και τους πολιτικούς. Αισθάνονται προδομένοι, έχουν κλειστεί στο καβούκι τους και κοιτούν πως θα τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Και αυτό είναι ότι χειρότερο.

Θα πάω να ψηφίζω, έχοντας περιορισμένες ελπίδες, ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και χωρίς να μου διαφεύγει, ότι η κρίση που για χρόνια ταλαιπωρεί τη χώρα σε όλους τους τομείς δεν έχει ακόμα πιάσει πάτο. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα προκύψει, χωρίς να υπάρξει κάποια εθνική τραγωδία, όπως συνέβη με την Κύπρο το 1974, που οι γείτονες μας άρπαξαν το μισό νησί.

Φιλικά

Αναγνώστης σας

Το ...κάθε Μαρτσέλο και εμείς

Το Μαρτσέλο καταστράφηκε και μαζί οι μνήμες μας για μια από τις αγαπημένες μας παραλίες.

Δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή. Όταν το θέμα επανήλθε επίμονα στο Δημοτικό Συμβούλιο για «διόρθωση λάθους» στον χωροταξικό χάρτη, έπρεπε να υποψιαστούν οι δημοτικοί μας σύμβουλοι, ότι πίσω από την διόρθωση κρύβονταν συμφέροντα ιδιωτών.

Υπήρξε αφέλεια; Υπήρξε άγνοια των δημοτικών συμβούλων, που δεν προέρχονταν από την Παροικιά και δεν είχαν επαφή με την περιοχή; Και οι προερχόμενοι από την Παροικιά που ψήφισαν; Αυτοί γιατί ψήφισαν; Υπήρξαν όμως και σύμβουλοι που καταψήφισαν και θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε το σκεπτικό της ψήφου τους.

Όμως, όπως και να έχει, το Μαρτσέλο καταστράφηκε. Το μικρό σημαδάκι στο χάρτη με την ένδειξη «υδροβιότοπος» εξαφανίστηκε, όταν, ακόμα και εάν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί (που λέει ο λόγος), αφού η βουλιμία των ιδιωτικών συμφερόντων στο νησί μας είχε ήδη κάνει την εμφάνισή της από καιρό.

Έπρεπε να είχαμε σώσει την περιοχή και δεν το πράξαμε.

Ας μας γίνει μάθημα για το μέλλον!