ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ

Οι υπογράφοντες το κείμενο αυτό Σύλλογοι της Νάουσας επιθυμούμε να εκφράσουμε με τον πιο έντονο τρόπο την ανησυχία μας για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην Πάρο και με ιδιαίτερη ένταση στο δικό μας χωριό, στη Νάουσα. Τα προβλήματα που έχει σωρεύσει η ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη και οι συνακόλουθες δραστηριότητες έχουν πλέον λάβει τέτοιες διαστάσεις ώστε να απειλούν να επιφέρουν μόνιμες παραμορφώσεις τόσο στο φυσικό και το δομημένο περιβάλλον του τόπου μας, όσο και στην ταυτότητα και τον τρόπο ζωής μας.

Τα συμπτώματα της παθογένειας είναι παντού εμφανή. Καταγράφουμε τα σημαντικότερα:

• Πολύ ψηλό κόστος διαβίωσης που καθιστά τη ζωή των ανθρώπων με μέσο και χαμηλό εισόδημα που ζουν μόνιμα στο νησί ιδιαίτερα προβληματική.

• Ένας παραδοσιακός οικισμός που έχει μετατραπεί σε mall και στον οποίο η κανονική διαβίωση είναι ανέφικτη για πολλούς λόγους: πολύ υψηλές αξίες γης, θόρυβος εκτός ελέγχου στη διάρκεια μεγάλου μέρους του 24ώρου, διάσπαση της δομής ενός βιώσιμου οικισμού στον οποίο οι χρήσεις γης (κατοικία, καταστήματα κλπ.) είναι λειτουργικές και επιτρέπουν στους ανθρώπους να εξυπηρετούν τις βασικές τους ανάγκες, κυριαρχία ενός πολύ συγκεκριμένου τρόπου ψυχαγωγίας και άλλα πολλά.

• Μια ανεξέλεγκτη δόμηση, στην οποία φαίνεται να καταστρατηγούνται οι ισχύοντες κανόνες που έχουν καθιερωθεί τόσο από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο όσο και άλλους κανονισμούς, μια δόμηση που καταπίνει κάθε ελεύθερο χώρο και δημιουργεί όλο και πιο συχνά δήθεν υψηλής αισθητικής αρχιτεκτονικά εξαμβλώματα, εντελώς ασύμβατα με το πνεύμα της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής.

• Η σκληρή δοκιμασία όλων των εύθραυστων υποδομών ενός μικρού τόπου, είτε αυτοί είναι δρόμοι, είτε νερά, είτε αφορούν σε παράγωγα της ανθρώπινης δραστηριότητας (λύματα και σκουπίδια).

• Η δοκιμασία επίσης αυτού που έχει καθιερωθεί να λέγεται φέρουσα ικανότητα ενός τόπου και υπονοεί τη δυνατότητά του να εξυπηρετήσει με ικανοποιητικό τρόπο τις ανθρώπινες ανάγκες χωρίς τον κίνδυνο της κατάρρευσης.

• Η γενικευμένη ανομία.

• Η σταδιακή απώλεια του ήθους της απλότητας, του μέτρου, της ταπεινότητας και η επικράτηση ενός πνεύματος επίδειξης και μεγαλομανίας.

Η κατάσταση αυτή απειλεί να καταστήσει πολλούς από τους μόνιμους κατοίκους της Πάρου παρίες στον ίδιο τους τον τόπο, ενώ συγχρόνως απωθεί τους καλύτερους και πιο αφοσιωμένους φίλους και επισκέπτες της. Από την άλλη πλευρά η Πάρος έχει ισχυρές εφεδρείες σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να προστατεύσουν τον τρόπο ζωής τους και να διατηρήσουν όσο γίνεται περισσότερο τη φυσιογνωμία και τον χαρακτήρα της. Όμως το έργο των ανθρώπων αυτών είναι εξαιρετικά δύσκολο. Οι δυνάμεις που ωθούν την Πάρο στην οδό της λεγόμενης «μυκονοποίησης» είναι πανίσχυρες, τα συμφέροντα επίσης και τα προβλήματα εξαιρετικά σύνθετα. Είναι πρακτικά αδύνατο το αναγκαίο έργο της στροφής της αναπτυξιακής πορείας του νησιού προς ένα βιώσιμο μοντέλο να αναληφθεί από μόνους τους ανθρώπους της Πάρου και τους συλλογικούς φορείς τους. Η ευθύνη για την αλλαγή αυτή είναι κυρίως του κεντρικού κράτους, το οποίο πρέπει να πάρει τα αναγκαία μέτρα ανάσχεσης αυτής της παρακμιακής πορείας. Είναι όμως και της Δημοτικής Αρχής, η οποία θα έπρεπε να πρωτοστατεί στην προσπάθεια ελέγχου της.

Ως συλλογικοί φορείς της Νάουσας εκπέμπουμε σήμα κινδύνου για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το χωριό μας. Απευθυνόμαστε στα Υπουργεία Περιβάλλοντος, Τουρισμού και Προστασίας του Πολίτη και τους καλούμε να εστιάσουν στα ιδιαίτερα αυτά προβλήματα που απασχολούν όχι μόνον την Πάρο αλλά και άλλους τόπους με ανάλογα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά και να τα αντιμετωπίσουν με σύγχρονο πνεύμα και μέσα από την προοπτική της βιώσιμης ανάπτυξης. Καλούμε επίσης τη Δημοτική Αρχή αλλά και τις παρούσες και υπό διαμόρφωση εν όψει δημοτικών εκλογών Δημοτικές Παρατάξεις να αναδείξουν σε κύρια προτεραιότητά τους τη διαχείριση αυτών των προβλημάτων, αναλογιζόμενες τις επιπτώσεις τους στη φυσιογνωμία του μοναδικού αυτού τόπου και στο μέλλον των παιδιών μας.

Διοικητικό Συμβούλιο

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΝΑΟΥΣΑΙΩΝ ΠΑΡΟΥ

Τελικά, ποιό είναι το ζητούμενο; Το καλό του τόπου ή το συμφέρον του κόμματος και το ατομικό όφελος;

Οι προσπάθειες συγκρότησης ανεξάρτητου δημοτικού συνδυασμού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα κόμματα έχουν μηχανισμούς που μπορούν να ακυρώσουν τέτοιες προσπάθειες.

Σε όλους τους πολιτικούς χώρους υπάρχουν οι «κολλημένοι με την μπάλα» για πολλούς και διαφόρους λόγους. Δεν αναφερόμαστε στους ιδεολόγους, που πιστεύουν σε αρχές και αξίες, αλλά σε όσους έχουν ψυχολογία φιλάθλου ή προσδοκούν προσωπικές  διευκολύνσεις ή ταυτίζονται με την οικογενειακή τους παράδοση.

Οι συμπολίτες αυτοί πρόθυμα ή κατόπιν κομματικής εντολής στελεχώνουν τα κομματικά ψηφοδέλτια και αποτελούν τη μικρή εικόνα  της τοπικής αυτοδιοίκησης που συχνά ακυρώνει τη μεγάλη.

Γιατί το ζητούμενο είναι το καλό του τόπου και όχι το συμφέρον του κόμματος ή το ατομικό όφελος.

Στις μεγάλες πόλεις της χώρας η κομματική παρέμβαση στις δημοτικές εκλογές είναι απροκάλυπτη. Τα κόμματα μιλούν για αυτοδιοίκηση και εννοούν ετεροδιοίκηση.

Ο θεσμός της αυτοδιοίκησης με την αυθεντική ερμηνεία της λέξης μπορεί να πάρει σάρκα και οστά μόνο στους μικρούς ή μεσαίους σε μέγεθος δήμους, όπως ο Δήμος Πάρου, όπου ο ένας γνωρίζει τον άλλο και με την προϋπόθεση, ότι θα λειτουργήσει η κομματική υπέρβαση σε συμπολίτες που νοιάζονται αποκλειστικά για τα συμφέροντα της τοπικής μας κοινωνίας.

Και για να συμβεί αυτό, ο κύριος συνδετικός κρίκος είναι ένα πρόγραμμα κοινής αποδοχής, πειστικό και υλοποιήσιμο, που θα βγάλει τον τόπο από την καθημερινή μιζέρια που βιώνουμε εδώ και χρόνια.

Και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι:
Η παρούσα δημοτική αρχή ότι μπόρεσε να δώσει, το έδωσε.
Δεν μηδενίζουμε το έργο της.
Όμως είναι πολύ λίγο σε σύγκριση με τα πολλά χρόνια που διοικεί το νησί μας.
Χρειάζεται ενότητα δυνάμεων, νέα πνοή, νέα δυναμική και πρόγραμμα βιώσιμης ανάπτυξης με σεβασμό στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον του νησιού μας.

Δημοτικές εκλογικές αναμετρήσεις και διαφοροποιήσεις

Καμιά δημοτική εκλογική αναμέτρηση δεν μοιάζει με την προηγούμενη. Πάντοτε δημιουργείται διαφορετικό προεκλογικό τοπίο.

Στις δημοτικές εκλογές του 2014 είχαμε τέσσερις εκλογικούς συνδυασμούς, ενώ στις εκλογές του 2019 είχαμε μόνο δύο, όπου η εκλογή κρίθηκε από την πρώτη Κυριακή σε αντίθεση με το 2014, όπου χρειάστηκε δεύτερος γύρος εκλογών ανάμεσα στο Μάρκο Κωβαίο και τον Χρήστο Βλαχογιάννη.

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές εκτιμάται ότι θα υπάρξουν 3 συνδυασμοί, εκτός εάν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσουν να συγκροτήσουν τέταρτο ψηφοδέλτιο.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα και των προσεχών δημοτικών εκλογών θα είναι οι μετακινήσεις δημοτικών συμβούλων από παράταξη σε παράταξη, που οφείλεται κυρίως στην δυσαρμονία σχέσεων ανάμεσα στους επικεφαλής των παρατάξεων και στην διαφορετική μετεκλογική πολιτική που ακολούθησαν.

Θυμίζουμε, ότι ο Μάρκος Κωβαίου ήταν αντιδήμαρχος επί δημαρχίας Χρήστου Βλαχογιάννη, ανεξαρτητοποιήθηκε, και ίδρυσε δική του δημοτική παράταξη.

Εν συνεχεία οι δημοτικοί σύμβουλοι του δημάρχου Μάρκου Κωβαίου, Άγγελος Πατέλης και Θανάσης Μαρινόπουλος καθώς και ο πρόεδρος της Κοινότητας Νάουσας, Γιώργος Μπαρμπαρίγος, κάποια στιγμή διαχώρισαν τη θέση τους από την παράταξή του, ανεξαρτοποιήθηκαν και στην συνέχεια εντάχθηκαν στο συνδυασμό της Λαϊκής συσπείρωσης.

Ο Πάνος Κεμπάμπης από την παράταξη του Χρήστου Βλαχογιάννη μετακινήθηκε στην παράταξη του Μάρκου Κωβαίου και εκλέχτηκε πρώτος δημοτικός σύμβουλος.

Αλλά και στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές αναμένονται και πάλι διαφοροποιήσεις, αποχωρήσεις αλλά και εμπλουτισμός των ψηφοδελτίων με νέα πρόσωπα.

Ήδη έχουμε δυο ανεξαρτητοποιήσεις από την παράταξη του Μάρκου Κωβαίου: του Ηλία Κουντρομιχάλη και του Πάνου Κεμπάμπη, ενώ από την παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης, παρά την μέχρι τώρα αξιοπρόσεκτη συνοχή της στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, αναμένονται διαφοροποιήσεις και αποχωρήσεις.

Ερώτημα παραμένει εάν κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι και από τις δύο υπάρχουσες δημοτικές παρατάξεις, θα προσχωρήσουν στο νέο σχήμα που διαμορφώνεται από τον υποψήφιο δήμαρχο και έπαρχο Πάρου Αντιπάρου, Κώστα Μπιζά.

Η ιερή αγελάδα του τουρισμού

 Στον δρόμο που οδηγούσε στο λιμάνι του κοσμοπολίτικου νησιού των Κυκλάδων το μποτιλιάρισμα θύμιζε τη λεωφόρο Κηφισού. O προβλήτας ήταν ήδη γεμάτος φορτηγά και επιβατικά οχήματα. Το πλοίο για Πειραιά καθυστερούσε, οι οδηγοί περίμεναν στο λιοπύρι, οι λαμαρίνες έκαιγαν. Δυο-τρεις λιμενικοί, κάθιδροι, προσπαθούσαν να βάλουν τάξη στο χάος.

Νεοφερμένος στο νησί ο ένας, ποτέ δεν περίμενε ότι θα αντιμετώπιζε τέτοιες καταστάσεις: ουρές ταξιδιωτών –ακόμη αναρωτιέται «πώς τους σηκώνει όλους μια σταλιά τόπος»–, χιλιάδες αυτοκίνητα στο περιορισμένης χωρητικότητας οδικό δίκτυο, εντάσεις, καβγάδες, απίστευτη ηχορρύπανση.

Είχε χαρεί όταν διορίστηκε εκεί. «Τυχερέ, θα είναι σαν να κάνεις διακοπές», του έλεγαν οι φίλοι του. Ομως η καθημερινότητα δεν είναι σαν τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα στα αφιερώματα των ταξιδιωτικών εντύπων και ιστοσελίδων. Ο μισθός του είναι 980 ευρώ. Πληρώνει 600 ευρώ ενοίκιο για να μένει «σε μια τρύπα». Με τα υπόλοιπα πρέπει να καλύψει λογαριασμούς και διατροφή. «Τον χειμώνα κάποιοι εστιάτορες μας έκαναν ειδικά πακέτα –σε μένα και κάποιους άλλους δημόσιους υπαλλήλους– και κάπως βολευόμασταν. Ομως, από τότε που άνοιξε η τουριστική σεζόν και έφτασαν τα λεφούσια των ξένων, εμάς θα σκεφτούν;». Και πώς τα βγάζει πέρα; «Βάζουν πλάτη οι συνταξιούχοι γονείς μου, από το υστέρημά τους. Αντί να τους στηρίζω εγώ, με βοηθούν εκείνοι. Εως πότε; Και, βέβαια, κάνω αιματηρή οικονομία, υπολογίζοντας και το τελευταίο σεντ σε καθετί. Αλλά σε ένα τόσο ακριβό νησί η μάχη είναι από χέρι χαμένη…».

Σε γειτονικό Κυκλαδονήσι, λιγότερο κοσμοπολίτικο αλλά επίσης πολύ δημοφιλές τουριστικά, μια νέα καθηγήτρια Αγγλικών στο τοπικό γυμνάσιο ετοιμαζόταν για μετακόμιση. «Πέρυσι πλήρωνα 400 ευρώ για ένα στούντιο. Ο ιδιοκτήτης τώρα μου ζητάει 750. Ουσιαστικά το κάνει για να φύγω, προφανώς θέλει να εκμεταλλευτεί το ακίνητο μέσω Airbnb. Γλυκάθηκαν όλοι φέτος με τόση κίνηση, γέμισε η τσέπη τους και δεν τους ενδιαφέρει τίποτ’ άλλο. Είμαι σε απόγνωση… Kι άλλοι συνάδελφοι βρίσκονται στην ίδια θέση, όπως και υπάλληλοι σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες που είχαν την ατυχία να διοριστούν εδώ».

Δεν ξέρω τι θα της απαντούσε ο υφυπουργός Παιδείας Αγγελος Συρίγος, ο οποίος πρόσφατα ζήτησε το πρόβλημα της στέγασης των εκπαιδευτικών να λυθεί από τις τοπικές κοινωνίες και τους δήμους, που περιμένουν το κράτος-πατερούλη να λύσει όλα τα προβλήματα… Πράγματι, οι πολίτες δεν θέλουμε κράτος-πατερούλη. Χρειαζόμαστε κράτος. Τελεία. Που να μη βλέπει τον τουρισμό σαν ιερή αγελάδα και να σκέφτεται με ποιους όρους και προϋποθέσεις το τουριστικό μοντέλο θα γίνει βιώσιμο. Για να μην είναι τα νησιά μας «η Ντίσνεϊλαντ των ξένων» αλλά αβίωτα για τους Ελληνες. Για να μη γίνει ασήκωτο βαρίδι η «βαριά» μας βιομηχανία…

Τασούλα Επτακοίλη

Πηγή

Ρουσφέτι: η κατάρα που συνοδεύει το δημόσιο βίο.

Το ρουσφέτι αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη συλλογή ψήφων. Διατρέχει την πολιτική ζωή της χώρας, από συστάσεως του ελληνικού κράτους και δηλητηριάζει την ορθολογική λειτουργία του.

Για τον περιορισμό του έγιναν πολλές προσπάθειες με κορυφαία αυτήν που έχει καταγραφεί τον όνομα του εισηγητή υπουργού Αναστάση Πεπονή. Πρόκειται για τον νόμο που θεσμοθέτησε, το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ) και κατάργησε τους χωρίς κριτήρια διορισμούς στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως είναι και η τοπική αυτοδιοίκηση.

Οι προσπάθειες από ορισμένες μετέπειτα κυβερνήσεις για την «βελτίωσή του», μείωσαν την αποτελεσματικότητα του νόμου, αλλά καμιά δεν τόλμησε να τον καταργήσει. Όμως παραθυράκια υπάρχουν, που «αξιοποιούνται» από υπουργούς και δημάρχους. Και μιας και αναφερόμαστε σε αξιωματούχους της πολιτικής ας προεκτείνουμε το θέμα και σε άλλες περιπτώσεις.

Η επιλογή ενός στρατεύσιμου στο σώμα της προτίμησής του, η μετάθεσή του από την παραμεθόριο σε μονάδα της Αττικής, η εξυπηρέτηση πολίτη που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και χρήζει άμεσης νοσηλείας, είναι σίγουρες ψήφοι.

Οι κομματάρχες δήμαρχοι από αυτές τις εξυπηρετήσεις αντλούν σημαντικό μέρος της πολιτικής τους δύναμης στο εκλογικό σώμα.

Το ρουσφέτι ενδημεί και στον τόπο μας κυρίως από τους δημοτικούς άρχοντες.

Η ανοχή στην κατάληψη δημοτικών κοινόχρηστων χώρων, η τσιμεντόστρωση δρόμων που εξυπηρετούν πολιτικούς φίλους, οι απευθείας αναθέσεις σε γνωστούς με αρκετές χιλιάδες ευρώ, η 'ελάφρυνση' ή και σβήσιμο τσουχτερών προστίμων, η κωλυσιεργία παραπόνων πολιτών επ' ωφελεία 'κάποιων', ένα τηλεφωνάκι πριν περάσει το 'περίπολο', οι παρεμβάσεις σε υπουργούς για την εξυπηρέτηση ψηφοφόρων, ακόμα και για τις πιο απίθανες υποθέσεις, αποτελούν καθημερινές ιστορίες ρουσφετολογικής συμπεριφοράς.

Ακόμα και εκ των υστέρων δημόσια ‘ξεμπροστιάσματα’ έχουμε δει, για ρουσφέτια που δεν έγιναν, αλλά δεν πτοείται, και κυρίως, δεν ντρέπεται κανείς!

Για να μην αναφερθούμε σε πιο χοντρές ιστορίες που ξεπερνούν τα όρια του νησιού μας με εμπλεκόμενους και διαπλεκόμενους που σκανδαλίζουν την ελληνική κοινωνία και συνεχίζουν το «θεάρεστο» έργο τους ελεύθεροι και ωραίοι εις υγείαν ημών των κορόιδων, που ανάθεμά μας αν ξέρουμε τι ψηφίζουμε κάθε φορά.

Διαμαρτυρία γονέων του εικαστικού εργαστηρίου Πάρου

Με την παρούσα επιστολή οι γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του εικαστικού εργαστηρίου Πάρου θα θέλαμε να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας για τη διακοπή λειτουργίας της εν λόγω δραστηριότητας του δήμου.

Ορισμένοι από εμάς και τα παιδιά μας είχαμε την τύχη να υπάρξουμε μαθητές στα ποικίλα τμήματα του εικαστικού εργαστηρίου (παιδικά, ενηλίκων, αγιογραφίας, γλυπτικής, ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου). Μέσα από αυτή τη μαθητεία είχαμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τις δεξιότητές μας και να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο των εικαστικών τεχνών. Συνοδοιπόρους σε αυτή την εμπειρία είχαμε τις δασκάλες – ζωγράφους και εικαστικούς, οι οποίες με αμέριστη όρεξη και μεράκι μας προσέφεραν τις γνώσεις τους και τις συμβουλές τους.

Επιπλέον, πολλοί φοιτητές και απόφοιτοι αρχιτεκτονικών και γραφιστικών σπουδών οφείλουν την επιτυχία τους στις εισαγωγικές εξετάσεις στα τμήματα αυτά, στην προετοιμασία που παρακολούθησαν στο εικαστικό εργαστήρι.

Σήμερα, που η καλλιτεχνική έκφραση και η δημιουργικότητα απορρίπτεται και από το ελληνικό σχολείο (από το 2020 έχουν αφαιρεθεί από το ωρολόγιο πρόγραμμα του γενικού λυκείου τα μαθήματα του ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου και της καλλιτεχνικής παιδείας, υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για υποστήριξη της καλλιτεχνικής παιδείας.

Ο δήμος Πάρου, αντί να υποστηρίζει, υποτιμά και απαξιώνει δημιουργικές δράσεις, στερώντας το δικαίωμα των πολιτών της Πάρου να απολαμβάνουν δημόσια αγαθά που ξεφεύγουν από την τουριστική φυσιογνωμία του νησιού. Για πολλούς από εμάς, η Πάρος δεν είναι τόπος καταγωγής, είναι όμως τόπος επιλογής ζωής. Και επειδή θέλουμε να εμπλουτίζουμε και να βελτιώνουμε τη ζωή μας, μας ενδιαφέρει να συμμετέχουμε σε δραστηριότητες πολιτισμού με εμάς συμμετέχοντες.

Θα θέλαμε λοιπόν να ρωτήσουμε.
Γιατί δε δίνονται κίνητρα από το δήμο, ώστε να ενθαρρυνθεί η ανταπόκριση των καθηγητών στην πρόσκληση – προκήρυξη για πρόσληψη στο εργαστήριο εικαστικών;
Γιατί τόσα χρόνια είχε παραμεληθεί ο χώρος του εργαστηρίου (το οποίο συστεγαζόταν με τη φιλαρμονική και παλαιότερα με το ΔΟΝΑ) με τη σκόνη και την επικινδυνότητα του περιφερειακού δρόμου;
Γιατί οι καθηγητές θα πρέπει να διεκδικούν τα αυτονόητα για τη δουλειά τους (ασφάλεια, αναβάθμιση του χώρου, καθαριότητα), αντί να τους δίνεται χώρος έμπνευσης και δημιουργίας; Και
Γιατί τελικά εμείς οι πολίτες να στερούμαστε δημόσια αγαθά που μας ψυχαγωγούν και μας βελτιώνουν ως άτομα και για τα οποία καταβάλλουμε και δημοτικά τέλη;

Με εκτίμηση

Οι γονείς, οι κηδεμόνες και οι μαθητές του εργαστηρίου εικαστικών του δήμου Πάρου

Αβράμη Όλγα, Αλιφιέρης Χαράλαμπος, Αναστασοπούλου Ειρήνη, Αποστολοπούλου -Μανιώτη Βαρβάρα, Ασλανοπούλου Έλενα, Ασπρολούπος Κωνσταντίνος, Βασταρδής Ανδρέας, Βλασσοπούλου Πηγή, Γεμελιάρη Κατερίνα, Γεμελιάρη Βαρβάρα, Γεμελιάρη  Δέσποινα , Γεμελιάρη Θεοδοσία,  Γιαμοπούλου Παρασκευή,  Γιαννακάκη Έλενα, Γκίκα Ευδοξία, Δανιηλίδου Αικατερίνη, Ευαγγελόπουλος Νίκος, Θεοδωράκης Γιώργος, Ιγνατιάδου Στέλλα, Κάγκανη Αντωνία, Καλαντζής Νίκος, Καλαχάνη Βάνα, Καλύβα Ελένη, Καπούτσου Παρασκευή, Κοντός Μαρίνος, Καραχάλιου Κωσταντία, Κούγκα Ειρήνη, Κουτσάγια Μαίρη, Κοντού Αντωνία, Κουνής Κώστας, Κοτσικώνα Ευμορφία-Μαρία, Κυριακού Αθηνά, Μαγκριώτης Στέφανος, Μαλιάρης Ανέστης, Μάρα Λίζα, Μαραγκού Ευαγγελία, Μαράντου Κατερίνα, Μαρέτη Κατερίνα, Μαύρη Ελισάβετ, Μιχαήλ Χριστίνα, Μονόρι Παναγιώτης, Μπαρμπαρής Δημήτρης, Μπαφίτη Κωνσταντίνα, Μπιρμπίλη Μαρία, Μουσταφά Βανέσα,

Νικολάου Ευάγγελος, Νικολούζου Ευδοξία, Ντίνη Κωνσταντίνα, Ντότσικας Γιώργος, Παναγιωτόπουλος Φώτιος, Παντελαίος Ιωάννης, Παντελίδου Σιλίνα, Παπαδάκη Βαρβάρα, Πολάτου Τίνα, Ξενίτης Ευάγγελος, Ρούσσου Ρωμαλία, Σιφναίος Νίκος, Σκιαδά Ξένια, Σταυρίδου Μαρουσώ, Στυλιανού Πηνελόπη, Σωμαρίπα Μαρία, Sarah Aoki, Τσιλιγκίρη Στεργιανή, Τσιμόγλου Αικατερίνη, Τσοδούλου Αικατερίνη, Φουρνάρης Μάριος, Φραγκιαδάκη Ειρήνη, Φωκαέως Αλεξάνδρα, Φλέσσας Νικόλαος, Φραντζή Έφη, Χανιώτης Γιώργος, Χατζημανώλη Αγγελική, Χρυσοχόος Λευτέρης, Χρηστίδης Διονύσης

Δημοτικές εκλογές: Η επιθυμία του εκλογικού σώματος είναι έντονη για αλλαγή στο Δήμο

 

Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές στο νησί, έπειτα από τις αποτυχημένες προσπάθειες συγκρότησης ψηφοδελτίου από το χώρο της κεντροαριστεράς και επειδή η πλειοψηφία του κόσμου ήθελε απαλλαγή από το καθεστώς Κωβαίου, στράφηκε προς τη Λαϊκή Συσπείρωση και στο πρόσωπο του Κώστα Ροκονίδα.

Η Λαϊκή Συσπείρωση, που τη χαρακτηρίζει η συνέπεια στις αρχές του κόμματος (ΚΚΕ) αυτό που στην πιάτσα της πολιτικής το λέμε κομματική γραμμή, υπήρξε εξαρχής ξεκάθαρη. Δεν έκρυψε και δεν κρύφτηκε πίσω από προεκλογικούς τακτικισμούς. Τα προεκλογικά της φυλλάδια δεν έκρυψαν τίποτε απολύτως, το ίδιο και ο Κώστας Ροκονίδας στο δημοσιευμένο βιογραφικό του.

Δεν ήρθε η Λαϊκή Συσπείρωση να παρακαλέσει, όσους συμπατριώτες μας δέχτηκαν και στελέχωσαν το ψηφοδέλτιό της. Ασφαλώς τότε έγιναν συζητήσεις και προσπάθειες να πεισθούν κάποιοι.

Ο συντηρητισμός όμως μερίδας του εκλογικού σώματος, που είχε γαλουχηθεί από ένα στείρο αντικομουνισμό και η προεκλογική προπαγάνδα που θύμιζε εποχή μετεμφυλιακού κράτους, το εμπόδισε να ψηφίσει τη Λαϊκή Συσπείρωση, η οποία έχασε τις εκλογές στο νήμα.

Όπως τότε έτσι και τώρα η επιθυμία του εκλογικού σώματος παραμένει έντονη για αλλαγή στο Δήμο.

Ό Έπαρχος Κώστας Μπιζάς θα επιχειρήσει να την εκφράσει. Η εκτίμησή μας είναι ότι θα τα καταφέρει, αλλά με μία προϋπόθεση:
Ότι θα συγκροτήσει ποιοτικό ψηφοδέλτιο, το οποίο θα πείσει για την ανεξαρτησία του από κομματικές επιρροές.